Greek English

Slideshow

collage1 banner87 bannerc -bunner  site

Βιβλία

"Πρακτικός Οδηγός για την Τρίτη Ηλικία

giransi

                                                                   Για να κατεβάσετε το βιβλίο πατήστε ΕΔΩ

 

 

"Έτσι ξαφνικά

σαν καταιγίδα του μυαλού!"

newimage1newimage2

newimage 3newimage4

newimage 5newimage6

newimage7newimage8

newimage9newimage10

      newimage 11newimage12



 

"Το Φως της Τρέλας"

fosΗ ημερίδα « Το Φως της Τρέλας » (τίτλος από το ποίημα του Γιώργου Κοκκινίδη) πραγματοποιήθηκε στο Επιμελητήριο Σερρών , Αίθουσα «Γεώργιος Χρηστίδης» στις 12.11.2006 υπό την αιγίδα της Α΄ Δ.Υ.Π.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας και τη Διοίκηση του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Σερρών. Συνδιοργανωτές ήσαν ο Σύλλογος Οικογενειών κα Φίλων για την Ψυχική Υγεία Ν. Σερρών και η Αστική Μη Κερδοσκοπική  Εταιρεία «Καλειδοσκόπιο».

Την επιμέλεια της παρούσας έκδοσης ανέλαβε το «Καλειδοσκόπιο». Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε με την αποκλειστική χορηγία της Ενικής Τράπεζας της Ελλάδος.  Χάρη στην ευγενική υποστήριξη της Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε. η έκδοση αυτή μπόρεσε να γίνει πραγματικότητα .

Τους ευχαριστούμε όλους. Επίσης ευχαριστούμε τον Ανδρέα Γκένιο για το έργο του που κοσμεί το εξώφυλλο της παρούσας έκδοσης και που φιλοτέχνησε ειδικά για την πρόσκληση / αφίσα της ημερίδας.

Καλειδοσκόπιο, Αστική Μη Κερδοσκοπική  Εταιρεία

Σόλωνος 140, Αθήνα 10677, τηλ:210 03818300, fax:210 3844009

www.kaleidoskopio.com και Σύλλογος Οικογενειών κα Φίλων για την Ψυχική Υγεία (Σ.Ο.Φ.Ψ.Υ) Ν. Σερρών

 

 

i-mama-tou-markou-exei-kata

Τίτλος: "Η μαμά του Μάρκου έχει κατάθλιψη"

Κείμενα: Paula Makinen και Kaisa Nyberg

Το εικονογραφημένο βιβλίο "Η μαμά του Μάρκου έχει κατάθλιψη" απευθύνεται σε παιδιά κάτω των 12 ετών και έχει ως σκοπό να εξηγήσει την επίδραση της κατάστασης ενός γονιού που πάσχει από κατάθλιψη πάνω στην καθημερινή ζωή ενός παιδιού. Το μήνυμα που θέλει να περάσει το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το εξής: παρότι που κάποιο παιδί έχει μια μητέρα που πάσχει από κατάθλιψη είναι ένα θλιβερό γεγονός, το παιδί μπορεί πάλι να γελάει και να κάνει πράγματα που τον ευχαριστούν"

 

 

o-mpampas-tis-miaΤίτλος: "Ο μπαμπάς της Μία είναι παράξενος"

Κείμενα: Katariina Ella και Kaisa Nyberg

Το εικονογραφημένο βιβλίο "Ο μπαμπάς της Μία είναι παράξενος" για παιδιά κάτω των 12 ετών εξηγεί τις επιπτώσεις που έχει η ψυχική ασθένεια του ενός εκ των δύο γονέων στη ζωή του παιδιού του.

Η ψύχωση του μπαμπά της, ανησυχεί και προβληματίζει τη Μία, αλλά γνωρίζει πλέον πως είναι δυνατόν ο πατέρας της να ξαναγίνει καλά. Η Μία μπορεί να συνεχίζει να ζει της ζωή της (όπως πρώτα) και να διασκεδάζει με τους φίλους της, ανεξάρτητα από την ασθένεια του πατέρα της.

Πληροφορίες έκδοσης:

Εκδότης: The National Family Association Promoting Mental Health in Tampere 2003,

Hameenkatu 25 A, FIN 33200 Tampere, Finland

Επιμέλεια Εκδόσεων: Ροδόπη Νικολάρα, παιδοψυχίατρος

Η Ελληνική έκδοση αποτελεί μέρος της δράσης του Σ.Ο.Φ.Ψ.Υ. Ν. Σερρών σε θέματα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των παιδιών για την ψυχική διαταραχή.

                                                             Με την υποστήριξη της Janssen-Cilag

 

 Οδηγός "Μαθαίνοντας για τη Σχιζοφρένεια"

VIVLIOΟ Σύλλογος Οικογενειών και Φίλων για την Ψυχική Υγεία (Σ.Ο.Φ.Ψ.Υ) Ν. Σερρών έχει δημοσιεύσει προς το παρόν ένα βιβλίο σε μετάφραση, με τίτλο "Μαθαίνοντας για τη Σχιζοφρένεια: Αχτίδες Ελπίδας", το οποίο αποτελεί ένα πρακτικό εγχειρίδιο για τις οικογένειες και τους φροντιστές. Το βιβλίο αυτό αποτελεί το πρώτο μιας σειράς ειδικών εγχειριδίων που ο Σ.Ο.Φ.Ψ.Υ. Ν. Σερρών προγραμματίζει να εκδώσει.

Πρόλογος της ελληνικής έκδοσης

Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται και στην Ελλάδα η αναγνώριση του ιδιαίτερου ρόλου των οικογενειών που φροντίζουν ένα μέλος τους που πάσχει από κάποια ψυχική διαταραχή, ιδιαίτερα από σχιζοφρένεια. Σ΄αυτό συντελεί το γεγονός ότι οι οικογένειες, σπάζοντας το φράγμα της σιωπής και του στίγματος, αρχίζουν να αρθρώνουν συγκροτημένο λόγο για τα σημαντικά ζητήματα που τις αφορούν άμεσα και, με πολλούς τρόπους, άπτονται της ψυχικής υγείας, που αποτελεί ένα μείζον θέμα δημόσιας υγείας, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.).

Ο Π.Ο.Υ. στην Έκθεση για την Παγκόσμια Υγεία 2001 "Ψυχική Υγεία: Νέα Αντίληψη, Νέα Ελπίδα" - μία δημοσίευση που χαρακτηρίστηκε ως ορόσημο – τεκμηριώνει ότι οι ψυχικές διαταραχές προκαλούν σημαντική επιβάρυνση στη δημόσια υγεία, σε όρους οικονομικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς και προσωπικούς. Επιπροσθέτως τονίζει ότι σήμερα υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες για πολλές από αυτές, παρά το παρατηρούμενο χάσμα αναφορικά με την επιβάρυνση που προκαλούν και τους πόρους που διατίθενται για την αντιμετώπισή τους. Για να αξιοποιηθούν όμως οι διαθέσιμες θεραπευτικές παρεμβάσεις πρέπει ο τομέας της ψυχικής υγείας να βγει από το περιθώριο που βρίσκεται παγκοσμίως – κυρίως λόγω του στίγματος και των προκαταλήψεων που έχουν σαν αποτέλεσμα πρακτικές διακρίσεων και αποκλεισμού - και να πάρει τη θέση που του αναλογεί, έτσι ώστε να είναι σε θέση να προσφέρει υπηρεσίες και ανακούφιση από τον τεράστιο ψυχικό πόνο που προκαλούν οι ψυχικές διαταραχές, σε όσους τις χρειάζονται και στις οικογένειές τους.

Η ανάδειξη της ψυχικής υγείας στις προτεραιότητες των κυβερνήσεων, και των υπουργείων υγείας ειδικότερα, είναι ένα σύνθετο ζήτημα στο οποίο μπορούν και πρέπει να συνεισφέρουν οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της πολιτικής υγείας, σε συνεννόηση και με άλλους τομείς όπως οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, της πολιτικής εκπαίδευσης, απασχόλησης, κοινωνικών υπηρεσιών κ.α. Παράλληλα, εμπλέκονται ουσιαστικά και οι λειτουργοί της υγείας, γενικής και ψυχικής, και, κυρίως, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι ως χρήστες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας που δεν είναι άλλοι από τα άτομα με ψυχικές διαταραχές και τις οικογένειές τους, δηλαδή κάποιοι από μας, μια και το 25%, περίπου, του συνολικού πληθυσμού θα παρουσιάσουν, σε κάποια στιγμή της ζωής τους, μια τέτοια διαταραχή, ηπιότερης ή σοβαρότερης μορφής.

Η σχιζοφρένεια είναι μια σοβαρή διαταραχή. "Η πορεία της ποικίλει από άτομο σε άτομο, και μπορεί να υπάρξει πλήρης ανάρρωση στο ένα τρίτο των περιπτώσεων. Μπορεί, όμως, να ακολουθήσει μια χρόνια και υποτροπιάζουσα πορεία με υπολειμματικά συμπτώματα και ελλιπή κοινωνική αποκατάσταση. Τα άτομα με χρόνια σχιζοφρένεια, αποτελούσαν μεγάλο ποσοστό των τροφίμων των ψυχιατρείων στο παρελθόν, όπως και σήμερα, όπου ακόμη υπάρχουν τέτοια ιδρύματα. Οι σύγχρονοι πρόοδοι στη φαρμακευτική θεραπεία και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, μπορούν να αντιμετωπίσουν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό, με πληρότητα και διάρκεια, σχεδόν τους μισούς από όσους αρχικά εκδηλώνουν σχιζοφρένεια. Λιγότεροι από το ένα πέμπτο των ατόμων που εκδηλώνουν σχιζοφρένεια συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρούς περιορισμούς στην καθημερινή τους ζωή."3 Από το παραπάνω έγκυρο απόσπασμα συνάγεται ότι η διαδεδομένη αντίληψη ότι είναι μια ανίατη αρρώστια είναι λανθασμένη. Πρέπει όμως να την θεραπεύσουμε και για να συμβεί αυτό πρέπει να τη γνωρίσουμε.

Σ΄ αυτό ακριβώς η παρούσα έκδοση συμβάλλει τα μέγιστα. Με απλό, κατανοητό τρόπο παρουσιάζονται τα βασικά στοιχεία γύρω από τη φύση της νόσου και τις διαθέσιμες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα είναι τα κεφάλαια 5 και 8 "Αντιμετωπίζοντας καταστάσεις κρίσης" και "Ζώντας με τη σχιζοφρένεια" αντίστοιχα. Στο πρώτο αναφέρονται χρήσιμες, πρακτικές συμβουλές για την καλύτερη δυνατή διαχείριση των δύσκολων αυτών καταστάσεων. Στο δεύτερο εντυπωσιάζει η γλαφυρή περιγραφή μιας προσωπικής μαρτυρίας για το πώς μια γυναίκα βίωσε την πολύχρονη νόσο της, ενώ, παράλληλα, περιγράφονται αναλυτικά τα ποικίλα, έντονα συναισθήματα που κατακλύζουν τις οικογένειες και προτείνονται τρόποι για μια ρεαλιστική αντιμετώπιση, προκειμένου η οικογένεια να διατηρήσει το επίπεδο συνοχής και λειτουργικότητας που χρειάζονται τόσο το άρρωστο μέλος, όσο και τα υπόλοιπα.

Το περιεχόμενο του βιβλίου, στο σύνολό του, αποτελεί μια πολύτιμη συνεισφορά όχι μόνο στις οικογένειες που έχουν κάποιο μέλος τους με σχιζοφρένεια, αλλά και στο ευρύ κοινό προκειμένου να γνωρίσει τα πραγματικά γεγονότα για μια πολύ παρεξηγημένη αρρώστια, που λόγω ακριβώς αυτών των παρανοήσεων και μύθων που την περιβάλλουν καθίσταται, πολλές φορές, δύσκολη η αντιμετώπισή της.

Ο ρόλος των οικογενειών στην θεραπευτική αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας αναγνωρίστηκε ότι είναι σημαντικός σχετικά πρόσφατα, παράλληλα βέβαια με την φαρμακευτική θεραπεία και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση. Συγχρόνως, το σύστημα και οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας αναγνωρίζουν ότι ο λόγος τους, μαζί με αυτόν που εκφράζουν τα ίδια τα άτομα με ψυχικές διαταραχές, για τις υπηρεσίες που χρειάζονται και την αξιολόγησή τους, αποτελεί ιδιαίτερη συνεισφορά στη δημιουργία μιας δυναμικής συμμαχίας που επιτρέπουν να γίνει πραγματικότητα τόσο η Νέα Αντίληψη όσο και η Νέα Ελπίδα που αναφέρονται στην ομώνυμη έκθεση του Π.Ο.Υ.

Β. Ζαχαριάς

Κοινωνικός Λειτουργός